RUA DA DESOLACIÓN

venden postais dos aforcado= s,xa dan pasaporte aos ladróns

os mariñeiros xa vol= taron, o circo xa chegou

no mosteiro os frades trinitários xa non poden escrivir

xa non erguen as suas pluma= s nen hai pan que bendecir

e nas camas, baixo as manta= s as prostitutas piden por favor

que Ari i eu vixiemos desde= a rua da desolación

desprovista das suas cinzas= cos zapatos de cristal

ve-la aí vai facendo= dedo puro estilo Kerouac;

a iso das doce e sen casco = vén Romeo na sua K-100

ela bota-lle un surriso e m= onta agarradiña a el;

non hai alma, ningué= n baila dan as cinco no reló

só queda Cenicienta = barre a rua da desolación

lua chea, case oculta e as = estrelas que finxen sair

os meigallos xa se esconden= ninguén sabe o seu porvir;

todo o mundo excepto Ov&iac= ute;dio,Quazimodo ou don Fermin,

todo o mundo fai o amor ou = polo menos iso é o que din

e Santa Teresa reza vai sai= r de procesión;

oe-se o cruxir das camas de= sde a rua da desolación

Ofélia está na fiestra qué vai se= r dela?, eu non sei;

só ten vintedous ano= s e aparenta oitenta e seis;

leva postos sete brancos ci= nturóns de castidade,

afogada en misticismo,falta= de vitalidade;

moi a pesar da sua moral e = dos dogmas da relixión,

envidiosa mira ás mo= zas que hai na rua da desolación

Einstein vai de Robin Hood escondido no disfraz

paseando mentras pensa sobr= e a relatividade;

vai chupando o seu cigarro,= entre sombras chega á lus,

solta enteiro o alfabeto e = logo invoca a Belcebu;

endexamais poderias pensar = en toda a fama que acadou

aquel fraco violinista pola= rua da desolación

na consulta don Merdi&ntild= e;a garda o mundo no caixón,

un minuto por paciente vale= o título de doutor;

ten un taco de recetas,bota= a firma con plumin,

a enfermeira, moi boa moza = pinta os beizos de carmin

e se non chegan pacientes c= olle e baixa os pantalóns;

non hai sexo sen mornura po= la rua da desolación

colocaron xa as pancartas,a= nunciou-se xa o festin,

convidaron ao Tenóri= o e ao marqués de Bradomin;

dirixindo a ceremóni= a o Chepas de Notredame

envenena coas suas verbas ao larpeiro de don Juan;

chega o Chepas pra lles inf= ormar ás mociñas que el encandilou:

potro pra don Juan por pern= octar na rua da desolación

ao redor da meia noite os a= xentes de control

aos que saben mais que eles= levan-nos para a prisón;

logo son encadeados a unha máquina infernal,

sofren dous ou tres infarto= s até que a dose letal

é inxectada polos ho= mes redentores da razón

para que ninguén esc= ape pola rua da desolación

rumbo ao cetro de Neptuno z= arpou cedo, hoxe ao mencer,

o Titanic cheo de homes con= denados a morrer:

Peckimpah, o Che e Elliott a berrar co capitán<= o:p>

e os cantantes de calipso xa están listos pra bailar,

fan parellas coas sereas baixo un sol abrasador<= /p>

e xa non hai mais que conta= r desde a rua da desolación

recivin a tua carta onte so= bre os homes e as suas razóns

cando contabas o que pasaba= pensei eu: pobres de nós!

toda esa xente da que falas= xa sei que non están moi ben,

tiven que arranxar-lles as = caras e dar-lles algo de comer;

pero, por favor, se podes a= gardar non me mandes mais cartas, non,

unicamente que as franquees desde a rua da desolaci&oa= cute;n