MIME-Version: 1.0 Content-Location: file:///C:/8F5202AE/04.CHEOSDEDESAZON.htm Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/html; charset="us-ascii" CHEOS DE DESAZÓN

CHEOS DE DESAZÓN

 

el inda estaba na cama,era = cedo pola mañá

lembraba o seu sabor a mel,= o seu xesto atemporal;

os amigos decian que a sua = vida xuntos,non teria un final feliz

e sen cartos nen traballo,a= rreciou a choiva de avril;

á beira da estrada s= en mais cousas que,as que a vida lle prestou

facendo dedo, ali estaba el= ,feito polvo baixo o sol,sen direción

cheo de desazón=

 

ela tiña outro mozo = cando el a atopou,era un amigo seu

a primeira vista unha frech= a no ar,i ela namorou-se tambén;

unha noite, un coche, a lua= ,era preto do peirao

a situación foi de m= al en peor,decidiron rematar;

ela mirou-no unha vez mais,= baixo o ténue foco de lus

dixo-lle polo baixo,"veremo-nos nalgunha outra ocasión"

chea de desazón=

 

estudaba na universidade,mediciña por carreira

abraiaban-lle as mentiras e arrenegou das céncias;

fixo-se un home de letras e= studou filoloxia

toleou con William Faulkner= e morreu con Rosalia;

o seu saber valeu de ren pa= ra afrontar a sua soedá

coñeceu a moitas moz= as e a ningunha puido amar e viviu so

cheo de desazón=

 

ela traballaba trá-l= a barra dun pub e eu entrei a beber

non paraba de mirá-l= a non sabia qué facer;

logo chegou a hora de pecha= r a xente empezou a sair

tras sentar-se á mi&= ntilde;a beira ela dixo "non te lembras de min?"

farfullei o que puden e dis= imulei nun estado de ansiedade

debo recoñecer que p= alidecin cando se abaixou para atares os meus cordóns

cheos de desazón

 

prendeu lume á larei= ra dou-me a pipa para fumar

"crin que xa non me lembrabas", dixo "c= rin que nunca ías falar"

dispois abreu un livro i ali impreso no papel

ollei o carbón que a= rdia era ela i era eu

e un poeta ancestral amosab= a a Belcebu nunha viaxe polo inferno

fumos todos, fumos un ambo-= los dous

cheos de desazón

 

sempre tiña pr&eacut= e;sa non paraba de beber

ela abriu-lle o seu mundo e= el fuxia do pracer

pero logo plans e liortas e= mpezaron a estoupar

fiquei no cascarón p= ara capear o temporal

e cando todo rematou e non = ficaba ren

prantei-lle cara ao ceo gri= s e deixei atrás a fe e as ilusións

cheo de desazón=

 

por iso agora volvo sei que ateño que atopar

os amigos que tiñamo= s xa non son seres reais;

uns traballan de mestres ou= tros son donos de pubs

non me digas de ónde veñen non me digas ónde van

ao pé do cañ&= oacute;n eu sigo aquí rumbo a outro lugar

sempre pensaches o mesmo (c= a min) só variabamos os ángulos de visión

cheos de desazón